Ռուսաստանին և Հայաստանին կապում են առանձնահատուկ հարաբերություններ՝ հայտարարել է ՌԴ ԱԳՆ պաշտոնական ներկայացուցիչ Մարիա Զախարովան։ Նրա խոսքով՝ Մոսկվան Հայաստանը դիտարկում է ոչ միայն որպես ինքնիշխան պետություն, այլև որպես մի երկիր, որի հետ Ռուսաստանին միավորում են բազմամյա պատմական կապերը, համատեղ նախագծերը, ընտանեկան հարաբերությունները, գործարար շփումներն ու մարդկային ճակատագրերի միահյուսումը։               
 

ՈՐ ԼԻԱԹՈՔ ՇՆՉԻ ՄԱՅՐԱՔԱՂԱՔԻ ՓՈՔՐ ԿԵՆՏՐՈՆԸ

ՈՐ ԼԻԱԹՈՔ ՇՆՉԻ ՄԱՅՐԱՔԱՂԱՔԻ ՓՈՔՐ ԿԵՆՏՐՈՆԸ
24.05.2011 | 00:00

ԲԱՑ ՆԱՄԱԿ ՀՀ ՆԱԽԱԳԱՀ ՍԵՐԺ ՍԱՐԳՍՅԱՆԻՆ
Դեռևս 2007-ին, նախկին նախագահին հղած իմ բաց նամակում, առաջարկել եմ Երևանի ճիշտ կենտրոնում՝ Կարապի լճի հարևանությամբ, Սայաթ-Նովա և Տերյան փողոցների հատման ստորգետնյա հատվածում կառուցել մետրոպոլիտենի «Երիտասարդական» կայարանի լրացուցիչ մուտք ու ելք, որի արդյունքում առնվազն 80 %-ով կավելանա ուղևորների թիվը, ինչը երկրին կբերի տարեկան մոտ 2 մլն դոլարի լրացուցիչ եկամուտ:
Այն զգալիորեն կբեռնաթափի ավտոխցանումներով գերհագեցած, այսօր արդեն աղետալի վիճակում հայտնված Երևանի կենտրոնը: Առաջարկության նպատակը չափազանց մեծ փոխադրական պոտենցիալ ունեցող Երևանի մետրոպոլիտենի հնարավորություններն անմնացորդ օգտագործելն է` ի նպաստ քաղաքի փոքր կենտրոնի տրանսպորտային դժվարին և բարդ խնդիրների լուծման ու կարգավորման: Երևանի վերակառուցվող, արագ փոփոխվող կենտրոնի պայմաններում մետրոպոլիտենը, ցավոք, նվազագույնն է ծառայում նրա տրանսպորտային համակարգի նորմալ կայացմանը, կարծես շրջանցելով քաղաքի փոքր կենտրոնը։ Եվ զարմանալի չէ, որ այսօր մետրոյի ծառայությունից օգտվում է քաղաքային տրանսպորտից օգտվողների 6-8 %-ը միայն:
Մետրոյի այդ նոր մուտքը, ընդամենը շարժասանդուղքի (էսկալատորի) և մի քանի տասնյակ մետր ստորգետնյա թունելի օգնությամբ, կմիանա «Երիտասարդական» կայարանի ընդարձակ կառամատույց-սրահին (գծագրում պահպանված է մասշտաբային ճշտությունը), այսինքն, «Երիտասարդական» կայարանը կունենա ևս մեկ լրացուցիչ մուտք ու ելք՝ Սայաթ-Նովա փողոցի վրա` Կարապի լճի հարևանությամբ:
Առաջարկվող մուտք ու ելքի տեղն ու աշխարհագրական դիրքը հասանելի և շատ մոտ են բազմաթիվ պետական, ուսումնական հաստատություններին, մշակույթի օջախներին, հյուրանոցներին, հանգստյան պուրակներին, բազմազան կենցաղսպասարկման ձեռնարկություններին, անթիվ սրճարաններին ու ռեստորաններին, առևտրի զանազան կենտրոններին, Ազատության հրապարակին` այնտեղ հաճախակի կազմակերպվող տոնական համերգներով, շոուներով, ձմռանը՝ Կարապի լճի սահադաշտին և այլն: Հատկապես կարևոր և անգնահատելի է նրա մոտ գտնվելը Հյուսիսային պողոտայի համալիրին և Կասկադին՝ իրենց բազմահազարանոց բնակիչներով և այցելուներով:
Առաջարկված տեղում մետրոյի լրացուցիչ մուտքի հնարավոր առկայության հանգամանքը կարող է հեղաշրջել մայրաքաղաքի կենտրոնի ողջ տրանսպորտային համակարգը՝ զգալիորեն կրճատելով փոքր կենտրոն տանող վերգետնյա բոլոր տեսակի փոխադրամիջոցները, այդ թվում` և երթուղային գծերը, որի ռացիոնալ և խելամիտ լուծման և կարգավորման դեպքում փոքր կենտրոնը ձեռք կբերի նոր կարգավիճակ և իմաստ, դրանով իսկ կդառնա կենտրոնի ևս մեկ՝ յուրօրինակ այցեքարտը: Կնվազի օդի աղտոտվածությունը: Չնախատեսված հանգամանքներում (արտակարգ իրավիճակներ) կամ էլ խիստ անհրաժեշտության դեպքում կօգնի հնարավորինս արագ, ապահով, առանց որևէ (վերգետնյա տրանսպորտին հատուկ) խոչընդոտների, սեղմ ժամկետում «դատարկել» կենտրոնը բնակիչներից: Շեշտակի կավելանա մետրոյից օգտվողների թիվը, և շատ հնարավոր է, որ դրա հետագա շահագործումը մոտ ապագայում կդառնա շահութաբեր, ինչն իր հերթին մետրոպոլիտենին կօգնի աշխատելու առանց պետական ֆինանսավորման: Հօգուտ մետրոպոլիտենի կփոխվի նաև վերգետնյա տրանսպորտի ծառայությունից օգտվողների քանակական հարաբերակցությունը: Չի բացառվում, որ մետրոյի ծառայությունից օգտվողների թվի շեշտակի ավելացումը հնարավորություն կընձեռի ստորգետնյա այս փոխադրամիջոցն աշխատեցնելու մինչև ուշ գիշեր (հերթապահ ռեժիմով):
Ցավոք, առաջին բաց նամակս ժամանակին մնաց անարձագանք, և ես ստիպված էի երկու տարի անց առաջարկությունս ներկայացնել ՀՀ Հանրային խորհրդի դատին (10.11.09 թ.)` ակնկալելով արդար և մասնագիտական քննարկում: Սակայն ՀԽ-ի քաղաքաշինության ենթահանձնաժողովն այդ հարցի առիթով կազմակերպված քննարկման ժամանակ, որին ներկա էի նաև ես, ոչ լրիվ հիմնավորված, կողմնակալ պատճառաբանություններով կտրուկ մերժեց առաջարկս, հաշվի չառնելով իմ ներկայացրած փաստարկները: Ավելին՝ հանձնաժողովն իր զեկուցագրով ապատեղեկացրեց ՀԽ-ի նախագահին, հավաստիացնելով, թե 2005-ին կազմված Երևանի գլխավոր հատակագծում մետրոպոլիտենի զարգացման հեռանկարային պատկերում (նախագծում) արտացոլված է պրն Հաջինյանի առաջարկած լուծումը, այն է` մետրոյի մուտք ու ելք նաև Կարապի լճի կողմից, որը, մեղմ ասած, չի համապատասխանում իրողությանը: Վերոհիշյալ նախագծով մոտ ապագայում նախատեսվում է մուտք ու ելք բացել ոչ թե Սայաթ-Նովա և Տերյան, այլ Սայաթ-Նովա և Աբովյան փողոցների հատման տեղում, Կաթողիկե եկեղեցու մոտ, որի մասին ես հասցրել էի տեղեկանալ նախքան ՀԽ-ին դիմելը: Թերևս հենց այդ տեղեկությունն ինձ դրդեց դիմելու ՀԽ-ին:
Համոզված եմ, որ այս երկրորդ տարբերակը քիչ հեռանկարային է և, ինչ-որ տեղ, չարդարացված, քանզի բավականին հեռու կգտնվի Կարապի լճին հարակից և նրան մոտակա բոլոր վերը թվարկված հասարակական հաստատություններից և օբյեկտներից, ինչի պատճառով էլ, բնականաբար, շահագործման առաջին իսկ օրվանից դրա շահավետության աստիճանն անհամեմատ փոքր կլինի, քան Կարապի լճի հարևանությամբ ելք ու մուտքի դեպքում: Կարծում եմ` այս կարծիքին համամիտ կլինի երևանցիների (և ոչ միայն երևանցիների) բացարձակ մեծամասնությունը:
Ցավալի է, որ յուրաքանչյուր երևանցու համար կենսական նշանակություն ունեցող հարյուր և ավելի տարիների համար նախատեսված հանրային կառույցները կյանքի ուղեգիր են ստանում առանց լուրջ սոցիոլոգիական հարցումների, մանրակրկիտ և արդարացի վերլուծության, առանց հաշվի առնելու երևանցիների կարծիքն ու ցանկությունը։
Կրկնակի ցավալի է, որ հանրապետական նշանակության հսկայածավալ շինություններն անգամ (Հյուսիսային և Գլխավոր պողոտաները Երևանում) վերջին 7-8 տարում կառուցվել և այսօր էլ կառուցվում են ընդամենը մի խումբ մարդկանց որոշմամբ և հովանավորությամբ, ինչի պտուղներն այսօր, ցավոք «ըմբոշխնում» են շարքային երևանցիները:
Այնինչ, համապետական նշանակության հանրային օբյեկտների, տվյալ դեպքում` մետրոյի լրացուցիչ մուտք ու ելքի տեղի ընտրության հարցը երբևէ չպետք է որոշվի միայն քաղաքապետի, քաղաքի գլխավոր ճարտարապետի գրասենյակներում՝ մեկ կամ մի խումբ իշխանավորների ցանկությամբ, քմահաճույքով կամ պարտադրանքով, չպետք է կապվի կամ ածանցվի ինչ-ինչ երկրորդական նշանակության հանգամանքների՝ հատկացվելիք գումարի, տարբեր բիզնես-պրոյեկտների, ստորգետնյա ավտոկայանատեղիների, հեռանկարային այլ շինությունների կառուցման պլանների կամ անգամ այն փաստի հետ, որ Կաթողիկե եկեղեցու հարևանությամբ մետրոյի լրացուցիչ մուտքի նախագծումն այսօր ընթացքի մեջ է և այլն:
Հուսով եմ` ՀՀ գործող նախագահին կհետաքրքրի, ավելին, կշահագրգռի երևանցիներիս համար չափազանց արդիական ու անհետաձգելի, գուցե և ուշացած այս հարցը և դրա վերջնական լուծման ժամանակ անպատճառ հաշվի կառնվեն շարքային քաղաքացիներիս կարծիքը, ցանկությունը, գնահատականն ու շահը:
Սերգեյ ՀԱՋԻՆՅԱՆ

Դիտվել է՝ 2570

Մեկնաբանություններ